Search in Huibslog
About myself

HUIB
Riethof, Brussels

Huib.jpg...more
...meer
...en savoir plus
...mehr

View Huib Riethof's profile on LinkedIn
PUB
Latest Comments
My Social Pages

Powered by Squarespace
Journal RSS Menu

 
Email Subscription (free)
Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

Home - Accueil - Startseite - Startpagina

Friday
Jan302015

De #PVV verkracht zonder meer moslim-#baarmoeders in de 2e Kamer!

Ik was even weg. Niet dat dat wat uitmaakt. De vertruttisering van Nederland ging gewoon door. Intussen kon namelijk de geachte afgevaardigde van de PVV, de heer Machiel! #DeGraaf, namens Geert, verkondigen dat Nederland wordt bedreigd door de #baarmoeders (uterussen) van moslim-vrouwen....

Click to read more ...

Tuesday
Nov252014

Onderbelicht: Mannen zoals ik die niet genoeg "nee" zeggen

Dat was best wel stoer, dat wat ik onlangs hier in Hoeren? en Hoeren(2)? vertelde. Maar zo stoer als ik lijk te willen overkomen, ben ik niet. Met een variatie op wat de Baudets over vrouwen zeggen: Als een man ja zegt, bedoelt hij vaak eigenlijk "nee"...

Click to read more ...

Monday
Nov242014

Tolerantie?

...Terwijl ik hanneste met de sleutel op de Johan Huizingalaan, verscheen een vage meneer achter mij, die met een Amsterdams accent (dat wel, geruststellend) zei, dat ik moest opschieten, want "het had al lang genoeg geduurd". Ik begreep er niets van. De volgende morgen wel. De vader van Ellen, Sal Santen, was gearresteerd omdat hij volgens het "tweede bureau" in Parijs (dus volgens onze BVD) valsemunter zou zijn. Dat was het begin van mijn wantrouwen tegen elke overheidsdienst die ons zou moeten bewaken. Schoonvader Sal was alles anders dan een valsemunter. In de revolutionair socialistische jeugdorganisatie van de RSAP koos hij in 1939 ervoor om zijn schoonvader Henk Sneevliet niet te volgen in diens verwerping van Trotsky's analyses. Ze wilden een 4e Internationale zonder bondgenootschappen met lokale bobos....

Click to read more ...

Sunday
Nov232014

Hoeren? (2)

Ik klaag niet dat vrouwen zich aan me opdrongen. Als ik een vrouw was geweest zou ik hetzelfde hebben gedaan. Een leuke man, fris, langharig. Ze stonden in de rij. Ik had het niet eens door. De ex van Roel van Duyn nodigde me uit naar Parijs. Anja Meulenbelt deelde een mondje kersenblift met me in de Pieter. 

Ik had mijn eerste en laatste ontmoeting met een echte hoer die me ontving toen de Geldersekade vond dat ik te dronken was. Het lukte van geen kant met de lieve Antilliaanse. De ex-vriendin van een Turk bereed me met veel passie. Mijn Indo vriendin bezorgde me een griezelige ziekte die ik wijdbeens onderging in de gemeenteraad. Maar de liefde ging voort!

Nederlandse vrouwen zijn leuk. Maar buitenlandse zijn ook niet slecht. Dus werd ik besprongen door Belgische, Franse, Duitse, Italiaanse, Portugese en Griekse dames toen ik na mijn wethouderschap Europa verkende. Met de Franse, in Parijs, was ik het gelukkigst. Wat zochten ze? "Liefde" - dat is te simpel. Bevestiging? "Je bent ècht wel de moeite waard"? Ik denk dat die partners vooral zichzelf wilden bevestigen. En ik, zei de gek, ik was beschikbaar. Om dat te bevestigen.

Bijlmer

Van 1975 tot 1979 werkte ik in de Amsterdamse Bijlmermeer. Ik was directeur van een stichting (SOSB) die ervoor moest zorgen dat de collectieve voorzieningen die bij de bouw van woningen voor 15000 mensen vergeten waren, alsnog tot stand kwamen. We stichtten winkelcentra, culturele centra, cafés en andere dingen. De wijk was vol van hunkerende moeders van kinderen die door de papas verlaten waren. Daarnaast was er een massale Surinaamse immigratie. Ik weet niet meer hoeveel keren blanke en zwarte vrouwen me meegenomen hebben naar hun bed. Je was in een café. Je keek elkaar aan. Het klikte en het werkte. Is daar iets verkeerds aan? Nee! Je deelde eenzaamheid. Je vond warmte. Je hielp de volgende morgen om spiegeleieren te bakken.

Wat me triest maakte, was dat ik nooit de leegte van het niet aanwezige vaderschap, bij zwarte zowel als blanke moeders, kon vervangen. We hielden elkaar vast, we voelden elkaars warmte en meeleven. Maar tegen elf uur s'morgens was het afgelopen.