Search in Huibslog
About myself

HUIB
Riethof, Brussels

Huib.jpg...more
...meer
...en savoir plus
...mehr

View Huib Riethof's profile on LinkedIn
PUB
Latest Comments
My Social Pages

Journal RSS Menu

 
Email Subscription (free)
Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

Monday
Feb022015

Avonturen van een pop-up links goedmens: Baudet met de Conservatieven in de Amsterdamse Doffer

Het kostte 10 euros voor wie niet op Jalta was geabonneerd. Eén drankje gratis. Dat wel. Maar toch. Een rib uit het lijf van een Brusselse gepensioneerde die met de Fira had willen reizen, maar dat voorlopig niet zal kunnen wegens schandelijke neoliberale incompetentie. Deze linkse schaars betaalde pensionado moet dus wel heel erg gemotiveerd zijn geweest om door te dringen tot in het hart, het kille hart, van Neêrlands' nieuw-conservatieve voorhoede! Maar het bleek de moeite waard. Luistert, waarde vienden!

De avond werd aangekondigd en aanbevolen op De Dagelijkse Standaard. "DDS" is waarschijnlijk naar de smaak van oprichter @joshualivestro wat al te zeer afgezakt naar populisme en platte religiekritiek. Vandaar dat Livestro, naar het model (en zelfs de opmaak) van De Correspondent, DDS heeft omgezet in "Jalta" waarop je je moet abonneren. Joshua Livestro dus, was de animator van de avond. Ooit adviseur van eurocommissaris #Bolkestein, vervolgens mede-oprichter van de Leidse Burke-Stichting en ook nog adviseur van mevrouw #Palin. Hij bleek een wat binnensmonds mompelende interviewer van @thierrybaudet. Hij trachtte het zelfbewuste Conservatisme te vertegenwoordigen tegenover de spring-in-het-veld van de "voorwaardelijke liefde".

Want dat is hij, die dekselse Thierry!

Ik was, geheel tegen mijn gewoonten in, vroeg aanwezig en lurkte aan mijn gratis Jalta-drankje in een bruin parallel-zaaltje van de eigenlijke (klassiek-links-bruine) Doffer. Toen kwam Thierry zelf binnen en stelde zich aan de paar reeds aanwezigen voor met een slappe handdruk, gepaard met een "Ik ben ThierrY BaudET". Een Frans accent, dat beter een oikofoob dan een oikofiel zou hebben gepast. Dat nam mij, francofiel, meteen voor hem in. Ondanks zijn wezel-achtige kopje en beate glimlach. Niet iedereen is immers door de Natuur begiftigd met een Bataafs uiterlijk dat in overeenstemming is met diens culturele voorkeur. Of illusie. (Nee! Nou niet over Geert beginnen, hè!)

Het was helemaal echt niet een #PVV bijeenkomst (als die al zou bestaan). Het krappe zaaltje werd gevuld met voornamelijk in het zwart geklede mannelijke jongeren, nauwelijks luidruchtige corps-studenten en een categorie ouderen zoals ik. Op de ongeveer 27 aanwezigen telde ik twee vrouwelijke personen. De éne had rood haar en keek heel erg serieus. De andere was weelderig, maar strak gekleed in jeans en T-shirt en was blond. Dus @annabelnanninga was er niet bij, jammer genoeg. Maar dat komt nog wel.

Ik heb me in mijn rol van pop-up linksch goedmensch laten inspireren door @chrisaalberts, die, veel competenter dan ik, als immer verbaasd rechtsmensch in dienst van @TPOonline allerlei bijeenkomsten afloopt die hij van commentaar voorziet. Ik ben van plan om even snel als Chris mijn ongefilterde indrukken van het rechtse gebeuren te gaan weergeven. Maar dat is me deze keer nog helemaal niet gelukt. Want het was 27 januari. Een koude en vochtige avond in de Negen Straatjes waar boetiekjes bloeien op plekken waar ooit (in de Runstraat) anarchisten hun 2e hands boeken verkochten (en BROCHURES!) en Martoiu Ticu zich bezoop in de Doffer. Samen met Theodor Holman is dat in de loop der jaren verfortuynd en afgezakt naar iets wat cynisme is, maar zich niet zo wil noemen.

Dat vind ik. Je kunt het ook een verrijking vinden. Dat respecteer ik. Want, gotzalmeliefhebben!, wat een onzinnige opvattingen hadden hoge koers in de jaren '60, '70 en een goed deel van '80 is deze contreien! Ik was er zelf in belangrijke mate het slachtoffer van toen ik in de Amsterdamse politiek zat. Wat niet wil zeggen, dat wat er daarna gekomen is, beter zou zijn...

En daarmee zijn we terug bij Joshua en Thierry op 27 januari in het zijzaaltje van De Doffer met 27 freaks, 2 freakettes en 1, mijzelf. Joshua informeert naar hoe het bij Thierry thuis was en wat dat heeft betekend voor diens traject. Tsja. Ze waren van D66, zijn ouders. Niks mis mee. Maar ze geloofden in iets (het sociaal-liberalisme) dat eigenlijk een simpel kritiekje was op het ECHTE conservatisme. Socialisme en liberalisme zijn niets meer of anders dan tijdsbepaalde varianten op het echte conservatisme. Die ontdekking betekende een ware bevrijding voor de jonge Thierry. Hij stelde met gelijkgezinden er twee bundels over samen. (Die moest je gaan kopen, na afloop).

Daarmee komen we op het volgende luik (volet in het Frans), namelijk, dat UTOPISME verderfelijk is. Liberalen (marktdenken) en socialisten (collectivisme en staatsdenken) jagen een onmogelijk utopistisch ideaal na. Daaraan maken zij de moraal ondergeschikt. En dat is verderfelijk. Kijk. Daar kan ik me veel bij voorstellen. Wild kapitalisme en rücksichtsloze collectivisering! Maar is het conservatieve ideaal dan minder utopisch? Kunnen we terugkeren naar familie-economie en feodale verhoudingen? Dat is toch een Don Quichot-achtig ideaal?

Maar aan de hand van Palin-Joshua dalen we verder af in de logica van het moderne conservatisme. De Natie-Staat tegenover de Eurofilie. De meesten van de door Thierry gecelebreerde (overigens vrijwel nooit Nederlandse) denkers hebben NIETS met de natie-staat. Zoiets bestond eenvoudig niet voor 1789. Het is een uitvinding van de Franse Revolutie (en de Amerikaanse) die door denkers als Burke werd verafschuwd. Ook religieuze denkers verwerpen dit uit naam van de algemeengeldigheid van de Christelijke (en islamitische) moraal. Toch is de absolute waarde van de Nederlandse natiestaat het kernstuk van Thierry's voorlaatste publicatie tegen de Europese Unie. Livestro en de zwijgende zwarte conservatieven in het Doffer-zaaltje vinden dat toch heel best. Thierry put zich uit in gratuite one-liners tegen "Brussel". Opvallend is, dat hij een broertje dood heeft aan Guy Verhofstadt. - Guy was ooit, toen hij net zo jong was als Thierry, de lieveling en het boegbeeld van de aanbidders van Margaret Thatcher. Het kon hem niet liberaal- en onsociaal genoeg zijn. Een maatschappij zonder vakbonden en zonder staatsingrijpen was zijn ... utopie. Ouder en wijzer, bepleit de intelligente man nu een Europees samengaan, omdat we afzonderlijk vrijheid en solidariteit niet meer kunnen waarmaken. Wezelkopje Baudet kan niet genoeg woorden vinden om deze valse vader de grond in te boren. En daarmee komen we op Baudet zijn laatste boek. Een roman. "Voorwaardelijke Liefde". Joshua Livestro weet er kennelijk niet zo goed raad mee. Dat de vrouw binnen het conservatisme een ondergeschikte plaats inneemt, lijkt evident. Maar moet je ook haar clitoris afsnijden om een "gelijkwaardige" relatie mogelijk te maken? Toch is dat de moraal van Thierry's betoog in Voorwaardelijke Liefde. Het blijft bij een beperkte serie algemeenheden in de conversatie op het Doffer-toneel. Tijdens de discussie die vervolgens plaatsvond, had ik natuurlijk moeten opstaan en mijn moraal moeten verdedigen. Dat heb ik niet gedaan. Omdat ik laf ben. Omdat ik respect heb voor mensen die oprecht proberen gestalte te geven aan hun opvattingen. Dat ook. Maar vooral, omdat ik na lezing van Thierry's roman zo goed begrijp, waarom hij, via zijn moeder, met geen mogelijkheid ooit in staat is om normaal met vrouwen om te gaan. Tenzij hij zich tot een goede psychiater wendt. Ik had ook zo'n moeder, beste Thierry. Je kunt er vanaf komen. Het is de moeite waard. Maar het is veel, veel moezite. in de diskussie waren het vooral oude knarren die hun verhaal afdraaiden. De zwarte jongelingen bleven stil, evenals de twee meisjes. Er werden flink wat oude en nieuwe boeken van Thierry met opdracht verkocht. Het strakke meisje kuste hem wild en vertrok. Ik ook. Het hele gebeuren leek precies op de bijeenkomsten die we ooit als revolutionair-marxistische Tendens van de IVe Internationale organiseerden in Amsterdam, Rotterdam en Zwolle. Ik was daarbij een tijd lang dezelfde "Wonderboy" als Thierry nu bij de Conservatieven, whatever that may mean. Ik wist me uit die rol te bevrijden en ik denk dat monsieur Baudèt dat ook kan. Maar ik sta niet in voor wat hij dàn gaat verkondigen. -:) (Verscheen op 3 februari 2005 in Krapuul)

Friday
Jan302015

De #PVV verkracht zonder meer moslim-#baarmoeders in de 2e Kamer!

Ik was even weg. Niet dat dat wat uitmaakt. De vertruttisering van Nederland ging gewoon door.

Intussen kon namelijk de geachte afgevaardigde van de PVV, de heer Machiel! #DeGraaf, namens Geert, verkondigen dat Nederland wordt bedreigd door de #baarmoeders (uterussen) van moslim-vrouwen.

Je zou verwachten, dat heel Nederland opstaat tegen dergelijke Nazi-praat. Maar nee hoor. Iedereen schijnt vergeten te zijn hoe Hitler's NSDAP joodse vrouwen beschuldigde van overweldiging van het Germanisme door middel van geboortes.

Bezetting: In Nederland werden gemengd gehuwde Joden verplicht tot sterislisering. Om te voorkomen, dat ze werden uitgezet naar Auschwitz onderwierpen zich vele Joodse mannen aan dit ritueel. 

Maar wat gebeurde in de Tweede Kamer, toen Machiel de moslim-baarmoeders aanviel?

Niets dus.

De voorzitster (#Albayrak) had kunnen vragen:

"Bedoelt u mijn baarmoeder, geachte afgevaardigde? Bedoelt u de baarmoeders van door het Nederlandse volk gekozen afgevaardigden van D66, PvdA, VVD, CDA of anderen?"

En Machiel zou hebben geantwoord dat hij alleen maar bedoelde dat dergelijke vrouwen moesten worden gevolgd als mogelijke terroristen.

Maar dat gebeurde niet. En dat is een eeuwige schande voor de Nederlandse democratie.

Monday
Dec222014

Integratie? (NL) 1 Achtergronden

Ik schreef 24 november een post Tolerantie? Die is het begin van mijn persoonlijke ervaringen met de veelgeprezen Nederlandse tolerantie. Die laatste is veel dubbelzinniger dan men in het buitenland denkt. Een en ander werd al spoedig na het Pim Fortuyn gebeuren vastgelegd in een bundel met de titel "De Lege Tolerantie".

Samengevat, betekent de Nederlandse tolerantie niets meer dan het toestaan van beheer in eigen kring onder voorwaarde van vermijding van overlast, storten van bijdragen in de schatkist en geen inbreuken in de traditionele economie. Het beheer in eigen kring kent men van de eigen waterschappen en van de stedelijke vrijheden uit de Middeleeuwen. De gilden beschermen hun eigen economische sector. Wie daarnaast nieuwe economische activiteiten onderneemt (zoals internationale handel, bewerking exotische producten) is welkom, althans in de expanderende economie van Holland in de zeventiende eeuw. 

Maar is een dergelijke cultuur ook geschikt voor integratie van diverse immigrantengroepen met de oorspronkelijke bevolking? - Mijn conclusie is, na studie die verderop wordt verantwoord, dat Nederland eerder minder openstaat voor integratie dan landen met een sterker nationaal besef, zoals Frankrijk, de VS en Canada. Dat heeft enerzijds te maken met de ruimte die de VS en Canada ter beschikking hadden en anderzijds met de mogelijkheid van nationale identificatie zoals die in b.v. Frankrijk veel groter is dan in Nederland of België. Het nationale besef is in de twee laatstgenoemde landen veel minder ontwikkeld. Het beperkt zich tot volkstradities en symbolen zonder inspirerende inhoud. In dergelijke landen gelooft men onvoldoende in de eigen cultuur, om rustig de vreemdeling welkom te heten. 

Dat is uiteraard onzin. De Nederlandse cultuur staat als een huis. Grote erflaters als de internationale jurist Hugo de Groot, de fijnzinnige diplomaat Johan de Witt, de patriotten van de Bataafse Republiek, een groot auteur als Multatuli en een vernieuwend staatsman als Willem Drees - ze vormen de ruggengraat van een unieke nationale cultuur waar Europa trots op is.

Maar dat laatste is op dit moment nu juist het probleem. Men wil niet begrijpen dat Nederland's grootheid natuurlijkerwijs ligt in haar internationale uitstraling. De Groot vluchtte in zijn boekenkist vanuit Loevestijn naar het Zweedse Hof en schitterde via Franse uitgaven van zijn werk. De Witt bespeelde meesterlijk de diabolische driehoek Frankrijk-Engeland-Duitse staten totdat die drie zich tegen de republiek verbonden en haar in 1672 op haar plaats zetten. Waarna stadhouder Willem iii als Britse koning aldaar het nederlandse democratische systeem entte op het Londense Parlement.

Eerder dan de Fransen en tegelijk met de Amerikaanse opstandelingen streden de patriotten van de Nederlanden, op basis van hun geduldige inzet voor volksonderwijs, voor een verlichte democratie. Ze inspireerden de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring en Grondwet. Nederland was zodoende, ondanks de nederlaag van de Patriotten in 1787 door interventie vanuit Pruisen, klaar voor democratische vernieuwing in het kielzog van de Franse Revolutie. 

Het is niet toevallig dat de Duitse vernieuwers Schiller en Goethe begin negentiende eeuw inspiratie zochten in de Nederlandse bevrijdingsstrijd tegen de Spaanse koning. De Duitse emancipatie vanuit de "Kleinstaaterei" dankt veel aan het Nederlandse voorbeeld. Al zullen de Pruisen altijd die losse wetten en zeden van de lage landen blijven verafschuwen. Al was het maar omdat de Rijnlandse Bundesländer zich er grotendeels in herkennen.

En dan komt midden 19e eeuw de donderslag van Multatuli's meesterwerk over de koloniale verhoudingen. "De Koffyveilingen der Nederlandsche Handelmaatschappij". Geschreven in Brussel. Na een zwerftocht door Frankrijk. De koloniale verhoudingen gespiegeld vanuit alle hoeken. De beurshandelaars, de dominees, de inheemse collaborateurs (Hoofden van Lebak), de burokratie, de "wegkijkers" en de gewone Amsterdamse burgers. In Groot-Brittannië was al eerder het verzet tegen koloniale slavernij opgekomen. Maar door Eduard Douwes Dekker vond die beweging haar beste inspiratie. Multatuli kreeg overigens ook genoeg van Holland op zijn smalst en vertrok naar Wiesbaden, waar hij de laatste 20 jaar van zijn leven doorbracht. 

Waar gaan we heen? - Dat vertel ik in een volgende post :-)

Tuesday
Nov252014

Onderbelicht: Mannen zoals ik die niet genoeg "nee" zeggen

Dat was best wel stoer, dat wat ik onlangs hier in Hoeren? en Hoeren(2)? vertelde. Maar zo stoer als ik lijk te willen overkomen, ben ik niet. Met een variatie op wat de Baudets over vrouwen zeggen: Als een man ja zegt, bedoelt hij vaak eigenlijk "nee".

Omdat ik nauwelijks intieme relaties met mannen heb (gehad), dus niet weet wat hun beweegt, kan ik alleen voor mezelf spreken. Als een vrouw aangeeft dat ze me wel ziet zitten, smelt ik. Ook al is het een amateur-hoertje in een Oostberlijnse hotellift (1979) of een radeloze PvdA-vrouw die zojuist door haar rijke patser verlaten is (1983). Ik kon geen "nee" zeggen. We lagen bijeen met meer of minder succes. En pardoes voelde ik me verantwoordelijk, deelde plannen voor de toekomst. Dat maakte het alleen maar erger. Vroeger of later liep dat stuk. Geen van beiden werd daar gelukkiger van. Integendeel.

Waarom deed ik dat? En waarom zijn sommige andere mannen ook zo? In mijn geval kan ik het enigszins terugvoeren naar mijn moeder. Ik was haar eerste zoon/mannetje met wie ze eenzaam leefde in de haar vreemde stad Amsterdam. Onder de bezetting. Ze trachtte me in te zetten tegen haar slappe echtgenoot. De laatste trok zich daar weinig van aan en vluchtte naar zijn schaakclub. Als ik meedeed met haar spelletjes, was het goed. Maar als ik me verzette, werd ik genadeloos door haar te kijk gezet. Ze hield zielsveel van me. Zoveel is zeker. Maar ze was panisch als ze dacht dat ze de controle verloor. 

Dat maakt nog steeds, dat ik wervende vrouwen moeilijk durf af te wijzen. Maar ik pas er ook voor om in navolging van Freud en diens adepten de moeders van alles de schuld te gaan geven. Ik heb een andere zwakte die niet op moeders is terug te voeren. Dat is het "Messias-complex" dat de betreurde anarchist Anton Constandse ooit (1961) bij mij vaststelde.

We waren bijeen in de Paasheuvel gelegen op een beboste zandheuvel niet ver van het Veluwse Vierhouten bij Nunspeet. "We" dat waren leden van de SOK (Socialistische Ontmoetings Kernen in het Jeugd en Jongeren Centrum 'Ruimte', de door André van der Louw geframede opvolger van Koos Vorrink's AJC). We hielden een weekend-conferentie en probeerden om de rijke sociaaldemocratische traditie die de AJC ooit van de Wandervögel had geërfd, nieuw leven in te blazen. Ik (nauwelijks 20) leidde de zaak. Zondagmorgengast was Constandse, die zojuist een dodelijke kritiek had gepubliceerd op de Suurhoff-PvdA en haar afwezige alternatief op de De Quay-regering. (Als je niet weet wie Suurhoff en De Quay waren: Even googelen).

Ook zonder google kan iedereen zien dat die SOK een vrij hopeloze onderneming was. Het clubje van randstedelijke en Friese nostalgische jongeren werd bijeengehouden door?, ja, door wat? Vermoedelijk alleen maar door mijn pseudo-messianistisch charisma. De oude Constandse die ik op dat moment wel had kunnen villen, had gelijk. Ik suggereerde aan eenieder, dat met mijn hulp elkeen binnenkort een rode dageraad zou zien opkomen. Dat wilde ik ook echt. Maar ik kon dat natuurlijk helemaal niet waarmaken.

In de jaren nadien ben ik wel wat nuchterder geworden. Maar ik kan nog steeds de vraag van een vrouw om haar te komen redden moeilijk weerstaan. De idee dat ik de enige op de wereld zou zijn die haar verlossen kan, werkt nog steeds. Hoewel het onzin is. 

Misschien is er ook angst, dat afgewezen vrouwen me gaan aanpakken zoals mijn moeder dat deed. Dan denk ik aan Peter Breedveld @frontaalnaakt. Hij wees ooit @loorschrijft af. Hij wordt met vuilniswerpen vervolgd tot in de 20ste generatie.

Dus, jullie zien, Huib is geen superman en een heel riskante man om een relatie mee aan te gaan. Maar ergens wisten jullie dat al wel. Intuitie. Ik word te oud om overtuigend "nee" te zeggen. Maar misschien hebben jongere mannen er iets aan. Tot heil ook van de vrouw.